تبليغاتX
سخن نــــــــــــــــور

سخن نــــــــــــــــور

حدیث شیر خدا..

                                      

 

امــــــام زمان...

 

ای دل شیدای ما گرم تمنای تو

 

کی شود آخر پدید طلعت زیبای تو

 

گر چه نهانی ز چشم دل نبود نا امید

 

می رسد آخر به هم چشم من و پای تو...

 

 

            

حدیث:

 

حضرت علی علیه السلام می فرمایند: محبوبترین مردم نزد خدای متعال کسی است که اقتدا کند به پیامبرش و راه او را پی گیر باشد.

 

شرح:

 

ماه رمضان فرصت مناسب و خوبی بود تا ما راه راست و نیک را بشناسیم و اعمال خود را در مقابل آیات قرآن سنجش کنیم تا به یقین بدانیم که به چه کسی باید اقتدا کرد و از چه کسی پیروی نمود.

 

آنان که در اين ماه تنها به تلاوت نمودن قرآن کریم اكتفا ننموده بلکه با مفهوم آیات و دستور های خدای متعال آشنا گشته و عمل به آن دستورات نمودند به یقین توانستند در راه راست و خداپسند پیامبران گرامی خدا قرار بگیرند.

 

اوصیای پیامبران پس از انبیاء برای ما نشانگر و نمودار این راه می باشند و کلام آنها با کلام خدا و پیامبران هیچ فرق و نقیضی ندارد.

 

بنا بر این گرفتن کلام ایشان و اطمینان خاطر داشتن به مطالب و گفته های دلنشین ائمۀ معصومین علیهم السلام پس از پیامبران وظیفه ای است حتمی که ما به آن معتقد هستیم و هر آنکس که ادعای مسلمان بودن را دارد باید به همین حقیقت اعتراف و اعتقاد داشته باشد.

 

هر انسانی متدین خواستار دانستن محبوبیت خویش در نظر خالق خود می باشد. اما هر کسی به این فیض نمی رسد مگر آن کس که در محضر کلام پر نور معصومین زانو زده باشد و از کلمات آنان به این حقیقت بسیار مهم برسد.

 

حضرت برای ما به گونه ای ساده و نیکو بیان فرمودند که: هر کس که به فرستادۀ خدا (پیامبر و پس از او به اوصیای او و سپس به نمایندگان اوصیا و پیروان حقیقی آنها...) اقتدا و تأسی کند در نظر خدا محبوب خواهد بود. یعنی خدا از او خشنود و راضی می شود چرا که در راه صحیح و بدون نقص و عیب قدم نهاده است.

 

اقتدا نمودن به پیامبر موجب پیروی و عملکرد به دستورات و ترک نمودن منهیات اوست.

 

چگونه من فردی محبوب در پیشگاه خدای بزرگ باشم در حالیکه به دستورات و اوامر او توجهی نکنم  و به پیامبر او نیز احترامی نگذارم. یعنی کلمات و دستورات پیامبر را نادیده بگیرم و به آن عمل نکنم و حضرتش را الگوی خود قرار ندهم.

 

از این حدیث شریف نتیجه می گیریم که اگر بخواهیم خدا ما را دوست داشته باشد به این معنا که کردار ما مورد رضایت او قرار گرفته و رحمت خویش را شامل حال ما کند، لازم و ضروری است که به نمایندگان او یکی بعد از دیگری اقتدا نموده و تنها از آنان دستور بگیریم.

 

             

 

حدیث:

 

امام علی علیه السلام نیز فرمودند: بیناترین مردم کسی است که عیبها و بدیهای خویش را ببیند و از گناهان خود را جدا سازد.

 

شرح:

 

خدا به انسان نعمت چشم را داده است تا به وسیلۀ آن اطراف و مقابل خویش را ببیند و از مسائلی که رخ می دهد مطلع شود.

 

اما ما انسانها بعضی وقتها از نعمتهایی که در اختیار داریم بیش از اندازه و یا در غیر مورد مطلوب و مناسب آن استفادۀ ناپسند می کنیم.

 

خدای متعال از ما خواسته تا اول از احوال و مسائل مربوط به خود دانا شویم و پی به عیب و نقصها در کردار و رفتار خویش ببریم. اما متأسفانه بعضی از انسانها عجول هستند و عیب خود را هنوز نشناخته جهش دارند تا عیوب دیگران را بدانند و آن ها را بر ملا سازند و در این راه خود را به مشقت و ناراحتی می اندازند.

 

اگر ما واقعا خیر خواه هستیم و می خواهیم امر به معروف و نهی از منکر که وظیفۀ حتمی ما مسلمانان است را انجام داده و خدا را خوشنود کنیم باید اول از ارشاد نمودن و تربیت نمودن نفس خود ابتدا کنیم.

 

دانش آن است که اول به خود بیاموزی و سپس به دیگران تعلیم دهی.

 

از ضروریترین علوم، فهمیدن عیب و نقص خویشتن می باشد. باید در این راه انصاف و صدق و جهد و مشقتهای زیادی را متحمل شد تا به رشد و کمال برسیم، و در معرض ملامت و عیب جویی دیگران قرار نگیریم.

 

چه زیباست قبل از آنکه شخصی عیب ما را به ما گوشزد نماید ما آن عیب را دانسته و برطرف سازیم.

 

چه لذت بخش است که با اخلاص و فروتنی در پیشگاه احدیت و در راه رسیدن به کمال و رشد قدم بنهیم و سپس زمانیکه به نتیجه های مثبت دست یافته به عیوب دیگران بپردازیم. اما نه به هدف سرزنش نمودن و خوار نمودن آنان، بلکه به قصد خیر خواهی و رساندن ایشان به سوی کمال و مراتب بلند معنوی.

 

بزرگترن عیب و زشتی برای انسان انجام گناه است حتی اگر مردم این را باور نداشته باشند.

 

اگر انسان توانایی و قدرت انجام دادن گناه را دارد پس ترک گناه نیز ممکن است.

 

خدای متعال برای ما گناهان را معرفی کرده تا از آن اجتناب کنیم و ترک گناه را از واجبات قرار داده است.

 

بنا بر این، آن کسی که بر خالق خود اعتراض می کند و می گوید: بار الها! من نمی توانم از این گناه جدا شوم، به تحقیق او در خطا است.

 

ترگ گناه انجام پذیر است، اما برای افرادی که به گناهی خو گرفته و سالیان سال خود را دچار آن ساخته اند سخت است.

 

انسان عاقل نباید کلام خدای رحیم و نمایندگان او را زیر پا گذارد بلکه باید به نحو احسن به آن گوش فرا دهد و دستورات دینی را یک به یک انجام دهد تا در دنیا و آخرت سعادتمند شود.

 

             

 

 

بار خدایا به ما توفیق اطاعت از فرمان خودت و دوری و ترک گناه را عنایت نما...

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم مهر 1386ساعت 16:18  توسط نفیسه علوی  |