سخن نــــــــــــــــور

تو یا رب بی نیازی از خلایق

کریما چاره سازی بر خلایق

شود گر بحر رحمت در تلاطم

 نماید صاحب خود را گنــه گم

تو غفار ذنوبی و تو ستــــار

 منم مجرم منم عبد گنه کــار

به جز باب تو  درها جمله بسته

گــدایی بــر در عفوت نشسته

بـه اســـم اعظمت ای حی یکتا

ببخشـــایم ببخشــایم ببخشـــا

حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) در آخرین روز جمعه از ماه شعبان خطبه ای ایراد نموده تا قلوب مؤمنین را برای استقبال ماه رمضان آماده سازند.

مطالب ذیل فرازهایی از آن خطبۀ گرانبها می باشد که از کتاب گرانقدر مفاتیح الجنان مرحوم حاج شیخ عباس قمی انتخاب شده است، حضرت فرمودند:

ای گروه مردمان! بدرستیکه رو کرده است به سوی شما ماه خدا با برکت و رحمت و آمرزش.

ماهی است که نزد خدا بهترین ماههاست و روزهایش بهترین روزهاست و شبهایش بهترین شبهاست و ساعتهایش بهترین ساعتهاست.

آن ماهی است که خوانده اند شما را در آن به سوی ضیافت و میهمانی خدا و گردیده اید در آن از اهل کرامت خدا.

نفسهای شما در آن ثواب تسبیح و خواب شما ثواب عبادت دارد. عملهای شما در آن مقبول و دعاهای شما در آن مستجاب است. پس سؤال کنید پروردگار خود را به نیت های درست و دلهای پاکیزه از گناهان و صفات ذمیمه، که توفیق دهد شما را برای روزه داشتن و تلاوت کردن قرآن در آن (ماه).

به درستیکه شقی و بد عاقبت کسی است که محروم گردد از آمرزش خدا در این ماه عظیم.

و یاد کنید به گرسنگی و تشنگی خود در این ماه تشنگی و گرسنگی روز قیامت را.

(در این ماه) بر فقیران و مسکینان صدقه دهید و تعظیم نمائید پیران خود را و رحم کنید کودکان خود و نوازش نمائید خویشان خود را.

نگاه دارید زبانهای خود را از آنچه نباید گفت. بپوشید دیده های خود را از آنچه حلال نیست شما را نظر کردن به سوی آن. باز دارید گوشهای خود را از آنچه حلال نیست شما را شنیدن آن.

 باز گشت کنید به سوی خدا از گناهان خود و بلند کنید دست های خود را به دعا در اوقات نمازهای خود، زیرا که وقت نمازها بهترین ساعتهاست. نظر می کند حقتعالی در این اوقات به رحمت به سوی بندگان خود و جواب می گوید ایشان را هر گاه او را مناجات کنند.

ای گروه مردمان! به درستیکه جانهای شما در گرو کرده های شماست، پس از گرو بدر آورید (آن را) به طلب آمرزش از خدا.

پشت های شما گرانبار است از گناهان، پس سبک گردانید آنها را به طول دادن سجده ها.

بدانید که حقتعالی سوگند یاد کرده است: به عزت و جلال خود، که عذاب نکند نماز گذاران و سجده کنندگان در این ماه را، و نترساند ایشان را به آتش جهنم در روز قیامت.

ای گروه مردمان! هر که افطار دهد روزه دار مؤمنی را در این ماه از برای او خواهد بود نزد خدا پاداش بنده آزاد کردن و آمرزش گناهان گذشتۀ وی.

(هنگامی که خطبۀ حضرت به اینجا رسید، بعضی از اصحاب پیامبر عرض نمودند: ای رسول خدا، همۀ ما قدرت بر آن (افطار دادن به روزه دار) را نداریم.

حضرت در جواب فرمودند: بپرهیزید از آتش جهنم توسط افطار دادن روزه داران، اگر چه به نصف دانه ای از خرما و یا به یک جرعۀ آبی باشد. به درستی خدا این پاداش را می دهد به کسی که چنین کند چنانچه توانا بر بیشتر از این نباشد.

ای گروه مردم! هر که اخلاق (رفتار و تعامل اجتماعی) خود را در این ماه نیکو گرداند، بر (پل) صراط آسان بگذرد در روزیکه قدمها بر آن می لغزد.

هر کس که در این ماه شر خود را از مردم بازدارد، حقتعالی خشم خود را در قیامت از او بازدارد.

هر کس که در این ماه یتیم بی پدری را گرامی دارد، خدا او را در قیامت گرامی خواهد داشت.

هر کس که در این ماه صله رحم نماید (وصل کند رابطۀ خویشی را با فامیل خود) و نیکی کند با خویشان خود، خدا وصل کند او را به رحمت خود در قیامت.

و هر کس که در این ماه قطع نماید احسان خویش را از خویشان خود، خدا در قیامت قطع می نماید رحمت خود را از او.

هر کس که در این ماه نماز سنتی (نافله و مستحب) بجا آورد، خدا برای او برات بیزاری از آتش جهنم بنویسد.

و هر که در این ماه نماز واجبی ادا کند، خدا به او پاداش هفتاد هزار نماز واجب که در ماههای دیگر ادا نموده عطا نماید.

هر کس که در این ماه بسیار بر من (پیامبر اعظم) صلوات فرستد، خدا سنگین گرداند ترازوی عمل او را در روزی که ترازوهای اعمال سبک باشد [البته در جا های دیگر حضرت فرموده اند: صلوات بتراء (نا تمام) بر من نفرستید و هنگامی که اصحاب منظور حضرت را می پرسیدند ایشان می فرمودند: یعنی صلواتی که اهل بیت من را در آن ذکر نکنید].

و کسی که در این ماه یک آیه از قرآن تلاوت نماید، پاداش کسی دارد که در ماههای دیگر ختم قرآن کرده باشد.

ای گروه مردمان! به درستیکه درهای بهشت در این ماه گشوده است. پس سؤال کنید از پروردگار خود که به روی شما (آن درها را) نبندد و درهای جهنم در این ماه بسته است. پس سؤال کنید از پروردگار خود که (آن درها را) به روی شما نگشاید.

شیاطین را در این ماه غل کرده اند (در غل و زنجیر هستند و آنان اجازه ندارند مانند ماههای دیگر بر شما تسلط یابند)، بنابر این از پروردگار سؤال کنید تا ایشان را بر شما مسلط نگرداند...

***

سراپا غرق عصیانم خدایــا

ز من بگذر پشیمانم خدایــا

همی دانم که غفــار الذنوبی

ببخشا جرم و عصیانم خدایــا

***

حضرت صادق (علیه السلام) فرمودند:

همانا هر که در ماه رمضان آمرزیده نشود تا سال آینده آمرزیده نگردد مگر آنکه در عرفات حضور پیدا کند.

و همچنین حضرت صادق (علیه السلام) فرمودند:

هرگاه روزه داشتی، میباید روزه دارد گوش و چشم و مو و پوست و جمیع اعضای تو.

یعنی آنکه محرمات را کاملا ترک نمایی. گوش تو حرامی را نشنود مانند موسیقی و ترانه های گوناگون...

چشم تو نباید چیز های حرام را ببیند. به نامحرمان نباید نگاه دوخته شود، و هر چیزی که نظر دوختن به آن جایز نمی باشد.

برای خانمها نباید مو و بدن خود را در معرض دید نامحرمان قرار دهند و باید حجاب و پوشش کامل را دارا باشند. پوششی که مایۀ رضایت خدا و مسرت حضرت زهرا (سلام الله علیها) باشد...

تمام اعضا و جوارح ما باید در راه رضای خدا عملکردی شایسته داشته باشد...

حضرت نیز فرمودند:

روزه نه همین است که از خوردن و آشامیدن خود را نگه داری بلکه باید روزه گیرد زبان تو (از سخن دروغ، غیبت، تهمت، سوگند بیجا...) و با یکدیگر نزاع مکنید و بر یکدیگر حسد نورزید و به همدیگر ستم ننمایید و هرگز از یاد خدا غافل نشوید و صبر نمایید...

همانگونه که حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) ما را به دعا نمودن در این ماه توصیه فرمودند یکی از دعاهایی که پیوسته باید آن را به یاد داشته باشیم و آن را با سوز دل انجام دهیم دعا برای تعجیل در فرج مولا و صاحب ما حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه) می باشد.

حضرت حجت (علیه السلام) خود فرمودند:

برای تعجیل در امر فرج بسیار دعا نمایید، پس همانا در آن (دعا) فرج و گشایش شما خواهد بود.

یعنی همین دعا مایۀ گشایش کار ما خواهد شد حتی قبل از مستجاب شدن و فرج حضرتش.

اللهم عجل لولیک الفرج...

امیدوارم که به برکت این ماه عظیم خدای بزرگ رحمتش را بر ما فرو ریزد و از تقصیرات ما بگذرد و نور ایمان را به قلب ما بیش از پیش بتاباند...

آمــــــــــــــــین رب العـــــــــــــالمین

 فرا رسیدن میلاد خجستۀ امام زمان (عجل الله تعالى فرجه) آخرین وصی خاتم پیامبران (صلى الله عليه و آله) مبارک باد.

سحر از دامن نرگس بر آمد نوگلی زیبا

گلی کز بوی دلجویش جهان پیر شد برنا

چو صبح آمد ز دریای کرم برخاست امواجی

که عالم غرق رحمت شد از آن امواج روح افزا

خدا را زآستین آمد برون دست درخشانی

که خط نسخ اعجازش کشیده بر کف موسی

سحر در نیمۀ شعبان تجلی کرد خورشیدی

که از نور جبینش شد منور دیدۀ زهــــرا

شها چشم انتظاران را ز هجران جان به لب آمد

بتاب ای کوکب رحمت چو خورشید جهان آرا

بیا ای خسرو خوبان حمایت کن تو از قرآن

که شد پامال دین حق ز شر و فتنۀ اعدا

تو گر لشکر برانگیزی سپاه کفر بگریزد

تو گر از جای برخیزی نشیند فتنه و غوغا

توئی فرماندۀ مطلق امام و حجت بر حق

توئی بر شیعیان سرور توئی بر بندگان مولا

بنده لایق نیستم تا در مدح امام زمان کلامی بنویسم و یا مطلبی ارائه دهم اما علمای برجستۀ دین و نویسندگان و خدمتگذاران اهل بیت (علیهم السلام) چنین واجبی را بر عهده گرفته و ادا کرده اند...

بعضی از مطالب ذیل برگرفته از کتاب منتهی الآمال نگاشتۀ مرحوم حاج شیخ عباس قمی می باشد.

پاره ای از القاب حضرت مهدی (علیه السلام):

اول: بقية الله

در روایات مذکور است زمانیکه امام زمان (علیه السلام) ظهور فرماید به کعبه تکیه زده و به گرد او سیصد و سیزده تن مرد جمع خواهند شد؛ اولین کلامی که به زبان مبارک جاری می کند آیۀ شریفۀ 86 از سورۀ هود می باشد:

(آنچه خداوند برای شما باقی گذارده برایتان بهتر است اگر که ایمان داشته باشید...)

سپس حضرت می فرمایند: من باقی گذاردۀ خدا در زمین و جانشین و حجت او بر شما هستم.

در آن هنگام هیچ سلام کننده ای بر او (امام زمان) سلام نخواهد کرد مگر اینگونه: سلام بر تو ای باقی گذاردۀ خدا در زمین او.

دوم: الحجة

اين لقب در دعاها و روایات بسیار مذکور و مشهور می باشد. با وجود اینکه دیگر ائمۀ اطهار (علیهم السلام) نیز به این لقب مشهور هستند، اما امام دوازدهم به گونه ای مخصوص به این لقب ملقب شده اند...

سوم: الخلف و الخلف الصالح

منظور از خلف کسی است که قیام می کند بر جای دیگری یعنی همان جانشین.

(لازم به ذکر است که: این جانشین صالح می باشد مانند پدران و پیشینیان خود از معصومین علیهم السلام و هرگز صلاحیت جانشینی او را کسی دیگر نخواهد داشت).

آری، اوست جانشین تمام پیامبران و اوصیای ایشان. اوست وارث تمام علوم و صفات آنها و هر چه که نزد آنان بوده در دست اوست...

چهارم: الشرید

ائمۀ معصومین (علیهم السلام) این لقب را برای امام عصر (علیه السلام) بسیار ذکر نموده و آن به معنای مطرود یعنی دور شده (از مجتمع انسانی) است. به دلیل عملکرد کسانی که حق او را پایمال نموده و هرگز به حقیقت قدر و منزلت او پی نبردند، و شکر این نعمت (وجود مبارک او را در این جهان) را به جا نیاوردند. بلکه سعی و تلاش نموده تا در ابتدا (قبل از زمان غیبت) او را از بین ببرند و هر که از نسل رسول حق (صلی الله علیه و آله)  باشد را سرکوب کرده و به قتل رسانند؛ در این زمان نیز با انکار وجود او و یا با بیان دلائلی دروغین ولادت حضرتش را در این دنیا تکذیب می نمایند...

حضرت حجت به یکی از نائبان خویش ابراهیم فرزند مهزیار در کلامی طولانی فرمود: " پدرم ــ درود خدای بر او باد ــ با من عهد نموده تا موطن خویش را در زمین مخفی ترین و دورترین مکان قرار دهم به جهت پنهان داشتن امر خود و حفظ نمودن جایگاه خود از حیله های گمراهان و گنهکاران...."

پنجم: الغریم

این از لقبهای مخصوص به حضرت حجت می باشد، و به معنای بستانکار و نیز گاهی به معنای مقروض و مدیون به کار می رود. این لقب در مورد حضرت به سبب تقیه به کار برده شده، مانند لفظ غلام که گاهی در احادیث اینگونه به حضرتش اشاره می شود. شیعیان حضرت (در زمان غیبت صغری) هنگامیکه می خواستند حق امام زمان را پرداخت کنند و به نزد ایشان ارسال نمایند توسط یکی از وکیلان او، و یا به هر صورت دیگری که ملزم بر ارتباط بر قرار نمودن با امام بود، این لقب را به کار می بردند تا حضرت از ظلم و ستم دشمنان در امان باشند...

ششم: القائم

یعنی قیام کننده به امر و دستور خداوند متعال. او منتظر امر و مترقب حکم ظهور از جانب باری تعالی است در هر شب و روز.

همچنین روایت شده است که لقب قائم به دلیل قیام نمودن حضرتش به حق و حقیقت می باشد.

شخصی از حضرت رضا (علیه السلام) سؤال می کند: ای فرزند رسول خدا به چه دلیل او (حضرت حجت) قائم نامیده شد؟ حضرت در جواب فرمودند: به دلیل اینکه او قیام خواهد کرد پس از مرگ یاد او و مرتد گشتن بسیاری از کسانی که به امامتش قائل بوده اند.

و در روایت دیگر ابو حمزۀ ثمالی می گوید: از امام باقر (علیه السلام) سؤال کردم، ای فرزند رسول خدا، آیا همۀ شما (معصومین چهارده گانه) قیام کنندۀ به حق نیستید؟ حضرت فرمود: آری. عرض کردم: پس به چه دلیل حضرت قائم (تنها به این نام) قائم نامیده شد؟

حضرت فرمود: هنگامیکه جدم حسین درود خدای بر او مقتول گردید، ملائکه به سوی خدای عز و جل فریاد ناله و ضجه سر دادند و عرض نمودند: ای پروردگار و سید ما، آیا غافل می شوی از آنکس که برگزیده و فرزند برگزیده ات و بهترین مخلوق و فرزند بهترین مخلوقات تو را کشته است؟!

پس خدای وحی نمود به ملائکه: چشم شما روشن باد ای جمع ملائکه، قسم به شکست ناپذیری و بزرگواری خودم، به تحقیق و مؤکدا انتقام خواهم گرفت از آنان (قاتلان و مجرمان) اگر چه پس از گذشت زمانی باشد.

سپس خدای عز و جل برای ملائکه ائمه را، از فرزندان امام حسین (علیه السلام)،

نمایان کرد و ایشان مسرور گشتند. در آن میان یک تن از آنان (ائمه) ایستاده و مشغول نماز بود، خدای عز و جل فرمود: به آن قائم (کسی که ایستاده) انتقام خواهم گرفت از آنها (قاتلان و مجرمان)...

در روایت دیگر حضرت باقر (علیه السلام) تفسیر آیۀ 17 در سورۀ حدید ((بدانید که خداوند زمین را بعد از مرگ آن زنده می کند...)) را بیان نموده و فرمودند: خدای عز و جل توسط قائم زمین را زنده خواهد نمود پس از مرگ آن یعنی کفر اهل زمین چرا که کافر همانند مرده می ماند...

و اما رعایت ادب و احترام به هنگام شنیدن نام مبارک حضرتش (قائم):

در روایتی ذکر شده است که روزی این نام مبارک (قائم) در محضر حضرت صادق (علیه السلام) برده شد و حضرت ایسادند به جهت تعظیم و احترام این نام...

و در روایات بسیاری این مسأله و یا شبیه این مسائل در مورد قیام نمودن به هنگام شنیدن نام و اشاره به اسم مبارک حضرت آمده است.

هفتم: م ح م د

در روایتی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمودند: مهدی از فرزندان من  و نام او نام من است.

آری او همنام رسول خداست و در روایات متواتر آمده که به این نام حضرتش را در زمان غیبت نخوانید و این عمل حرام می باشد، تنها در هنگام ظهور است که حضرتش به این نام خوانده می شود.

هشتم: المهدی (صلوات الله علیه)

این مشهور و معروفترین نامها و القاب حضرتش می باشد به معنای هدایت شده آمده است...

نهم: المنتظر

یعنی کسی که انتظار (انتظار باز آمدن و ظهور او) کشیده می شود؛ چرا که تمام جهانیان به انتظار قدوم مبارک او می باشند...

دهم: الماء المعین

از حضرت باقر (علیه السلام) در تفسیر آیۀ شریفۀ 30 در سورۀ ملک (بگو ( ای پیامبر) اگر آبهای (سرزمین شما) فرو رود، چه کسی می تواند آب جاری و گوارا در دسترس شما قرار دهد؟!) روایت شده است که فرمودند: این آیه در مورد حضرت قائم نازل گردیده است؛

خدای می گوید: چنانچه امام شما غائب گشت از شما، به حدی که ندانید او کجاست، چه کسی برای شما خواهد آورد امام ظاهری را که خبرهای آسمان و زمین و حلال خدای عز و جل و حرام او را بگوید...

ای مهدی قرآن به حضورت تبریک

از تابش دل فروز نورت تبریک

خواهیم ز خدا که روز موعود فرج

باشیم و دهیم بر ظهورت تبریک

بعضی از وظایف ما در قبال حضرت مهدی (علیه السلام):

اول: شیعه و دوستدار حضرت باید به دلیل غیبت و دوری مولایش از او، در هم و غم و ناراحتی مدام باشد. او نباید از این نگرانی رهایی یابد تا دیدار محبوب و سرور عالم امکان به وقوع پیوندد.

در دعای ندبه این وظیفه و حالت به صورت واضح نمایان شده. در مقطعی از دعا اینگونه بیان شده:

(بر من سنگین و گران است که خلق خدای را مشاهده کنم اما تو دیده نشوی و حتی صدای آهستۀ تو به گوش نرسد، بر من گران است که بلا و سختیها به تو احاطه ور شود به غیر از من، و از من به تو شکایت و ضجه و ناراحتی نرسد، ..... بر من گران است که به حال تو گریه کنم اما باقی مردم تو را خذلان کرده و یاری ننمایند...)

امثال این دعاها و مناجات که حالت سخت و دلسوز زمان غیبت و غربت حضرت حجت را به ما نشان می دهد بسیار است.

دوم: وظیفۀ دیگری که به دوش بندگان در زمان غیبت است انتظار کشیدن فرج مهدی آل محمد (علیهم السلام) می باشد.

در هر آن و هر لحظه باید منتظر ظهور دولت عدل و نمایان گشتن امر خدا روی زمین باشیم.

با ظهور مولا دین کامل خدا بر جمیع ادیان چیره خواهد شد و بندگان از سردرگمی رهایی می یابند. دیگر ظلم و بیداد گری از بین می رود و عدل و حق گویی جانشین آن می شود.

آنگونه که در زیارت حضرتش وارد است:

( سلام و درود بر مهدی، آنکس که خدای به جمیع امتها وعدۀ او را داده تا جمع و یکسان شود توسط او سخن، و التیام شود پراکند گیها، و پر شود زمین به وسیلۀ عدل و داد، و وفا شود به وسیلۀ او وعده ای که به مؤمنین داده شده است...)

حضرت امیر المؤمنین (علیه السلام) در این مقام فرمودند: آنکس که منتظر امر ما (ظهور امام زمان) باشد مانند کسی است که در راه خدا در خون خود غلطیده است.

یعنی ثوابش همانند شخص مجاهدی است که اینگونه به شهادت رسیده و در راه خدا این سختی را متحمل شده است.

سوم: از جمله تکالیفی که بر گردن ما خواستاران ظهور حضرتش است، دعا کردن برای امام زمان و طلب نمودن از خدا برای حفظ او از گزند شیاطین جن و انس است.

همچنین باید تا زنده هستیم برای تعجیل در نصرت یافتن او و غلبۀ او بر دشمنان دین و منافقین دعا کنیم. این نوع دعا نمودن، خود نشانۀ محبت و دوستی و اشتیاق به دیدار امام زمان باشد.

چهارم: پرداخت صدقه به نیابت از امام عصر برای حفظ و سلامتی او دیگر وظیفه ایست که محبان باید در نظر بسپارند. البته در این مورد مقدار آن ذکر نشده و  هر انسانی به قدر توانایی خویش می تواند صدقه بدهد.

پنجم: حج نمودن به نیابت از امام زمان. و این مسأله در احادیث بسیار تأکید شده و ثواب بسیاری دارد.

ششم: در زمان غیبت، هر مسلمانی در خطر از دست دادن ایمانش می باشد. لذا سزاوار است که برای حفظ ایمان خود پی در پی و با جدیت کامل دعا کنیم و از خدا بخواهیم تا دینمان ثابت بماند.

حضرت صادق (علیه السلام) دعایی را به یکی از یاوران خوب خود به نام زرارة تعلیم نمودند، و آن از دعاهای معروف است که مداومت داشتن بر قرائت آن سبب حفظ دین و عقیدۀ انسان می شود.

((اللهم عرفنی نفسک، فإنک إن لم تعرفنی نفسک لم أعرف نبیک، اللهم عرفنی رسولک فإنک إن لم تعرفنی رسولک لم أعرف حجتک، اللهم عرفنی حجتک فإنک إن لم تعرفنی حجتک ضللت عن دینی)).

یعنی: خداوندا به من بشناسان خودت را  پس همانا اگر خود را بر من نشناسانی هرگز پیغمبرت را نخواهم شناخت، خداوندا به من بشناسان رسولت را پس همانا اگر به من او را نشناسانی هرگز حجت تو را نخواهم شناخت، خداوندا به من بشناسان حجت خود را پس همانا اگر او را به من نشناسانی از دین خود گمراه خواهم شد.

به وسیلۀ قرائت و تدبر در معنای عمیق این دعا، خدای متعال کمک خواهد کرد و مؤمنین را موفق می گرداند تا توسط علم و عمل از دین و عقیدۀ ثابت خود برنگردند و  هرگز توسط وسوسه های شیاطین مرتد نشوند...

هفتم: مسألۀ توسل به ائمۀ اطهار (علیهم السلام) از مسائلی است که شیعۀ اثنی عشری یقینا به آن معتقد می باشد. او در طول زندگانی خود بدین وسیله خود را از سختیهای هولناک و شدائد رهایی می دهد به لطف خدا، توسل پیدا نمودن به امام زمان (علیه السلام) خود خصوصیتی دارد.

بدین وسیله اهتمام شخص و عقیدۀ او به امام زمانش قویتر و ثابت تر خواهد شد. دیگر اینکه هیچ سلامی نیست که بی جواب بماند.

 خدای متعال بنده اش را هرگز بی جواب نگذارده، و یک انسان عادی نیز سؤال و خواهش کسی را بی جواب نمیگذارد حال چگونه نمایندۀ خدا روی زمین و حجت خدا بر خلق به انسان جوابی ندهد.

امام زمان (علیه السلام) خود در نوشته ای که برای مرحوم شیخ مفید نگاشتند فرمودند:

((....همانا علم ما (اهل بیت عصمت) احاطه کرده است بر خبرها (احوال) شما، و هرگز از ما دور نشود چیزی از اخبار شما، و نیز معرفت داریم به لغزشهایی که به شما وارد می شود...))

بنا بر این جمیع معصومین چهارده گانه (علیهم السلام) علم و معرفت به احوال ما و مشکلات ما دارند. سزاوار است که ما به سوی ایشان همیشه متوسل شویم و راز و نیاز کنیم؛ چرا که آن بزرگواران ریسمان متصل به حق و نور او می باشند. ایشان واسطه ای هستند میان ما و خدا.

اگر گنهکار و روسیاه هستیم و از فرط شرمندگی به درگاه خدا صدایمان بلند نمی شود، باید که ائمه را صدا زده و از ایشان طلب وساطت نماییم تا به سبب مقامی که آن بزرگواران نزد خدای دارند به ما از جانب حق نظری شود و از منجلاب مشکلات و گناهان به در آییم...

در روایات بسیاری مذکور است که اعمال ما در برخی از روزهای هفته به محضر ولی عصر (ارواحنا فداه) تقدیم می گردد. اگر آن عمل نیک باشد باعث خوشنودی حضرت شده و مورد دعای حضرت قرار می گیریم، اما اگر آن عمل ناشایست باشد قلب حضرت آزرده شده و دعای خیری برای ما نخواهند کرد.

پس باید دانست که اگر ما دوستدار حقیقی آن عالی جناب هستیم در صدد مسرت و رضایت حضرت قدم بر داشته و قلب ایشان را آزرده ننماییم...

ای منتظران جهان جوان خواهد شد

عالم همه در امن و امان خواهد شد

آزاد جهان ز جنگ گرگان زمـــــان

از نهضت صاحب الزمان خواهد شد